केव्हातरी कोल्हापूरच्या कर्तव्यतत्पर

केव्हातरी कोल्हापूरच्या कर्तव्यतत्पर
केळकर काकांबद्दल काकांच्याच
कचेरीतल्या केशवने काकूंसमोर
कागाळी केली. काकू कावल्या.
काकूंनी कपाटातून कात्री काढून
काकांच्या कामाचे कोरे करकरीत कागद
कचाकचा कापले. काकांचे कापलेले कागद
केशवानेच कचऱ्यात कोंबून काकांच्याच
किचनमध्ये 'कजरारे-कजरारे'कवितेवर
कोळीनृत्य केले.
काकूंनी कागद कापल्याचे कळताच
काका कळवळले. काकांनीही कमालच केली.
काकांनी काकूंचे काळे कुळकुळीत केस
कात्रीने कराकरा कापले. काका काय
करताहेत काकूंना कळेनाच !
काकूंनी कर्कश्श किंचाळून कलकलाट केला.
काका काकूंची कसली काळजी करणार !
काकांना कामाची काळजी.काकूंच्या
कर्णकर्कश्श कोलाहलातही, केशवाने
कचऱ्यात कोंबलेले कागदाचे कपटेन- कपटे
काढून काकांनी कचेरीकडे कूच केले.
कचेरीच्या कामासाठी काकांनी कंबर
कसली. कागदाच्या कापलेल्या कपट्यांचे
काकांनी ''कोलाज '' करून कामकाज
कार्यान्वयित केले. केशवाचे कारनामे
कळताच काकांनी काट्यानेच
काटा काढला.
काकांनी केशवालाच कोलाजचे काम
करण्यासाठी कुथवला. कपटी केशवने
काकांवरच
कामचुकारपणाचा कांगावा करून
कामाचा कंटाळा केला. काकांनी कठोरपणे
केशवाला कामावरून काढले. कासावीस
काकूंनी कालच्या कडू
कारल्याची कोशिंबीर कटाप करून
काकांसाठी कच्च्या कैरीचे कोय काढून
कालवण केले.
काकांनीही करुणेने काकूंचे कृत्रिम केस
कुरवाळले. केळकरांच्या कोकणस्थ कुटुंबात
कर्तव्यापुढे कर्मकांड केव्हाही कनिष्ठच.
कर्तव्यदक्ष काकांच्या कार्यकाळात
कचेरीने कर्मरूपी किल्ल्याचे कीर्तिशिखर
काबीज केले. कामावरून काढलेल्या केशवाने
कितीतरी काबाडकष्ट काढल्यावर
कोल्हापूरच्या कॉम्रेड कणेकर कॉलेजने
केशवाला कबड्डीचा कर्णधार केला.
क्रिडापटू केशवाने कबड्डीतच करियर केले.
कालच्या कागाळीखोर केशवाला काळानेच
केला 'कबड्डीतल्या किचकट
कसरतींचा कर्ता'!

परवा भेटला बाप्पा, जरा वैतागलेला वाटला.

परवा भेटला बाप्पा, जरा वैतागलेला वाटला.*
*."दोन क्षण दम खातो", म्हणून माझ्या घरी टेकला.*
*."उंदीर कुठे पार्क करू.? लॉट नाही सापडला".*

*.मी म्हटले"सोडून दे, आराम करू दे त्याला".*
*."तू पण ना देवा, कुठल्या जगात राहतोस.?.*
*.मर्सिडीजच्या जमान्यात सुद्धा उंदरावरून फिरतोस.?".*
*."मर्सिडीज नाही, निदान nano तरी घेऊन टाक.*
*.तमाम देव मंडळींमध्ये थोडा भाव खाऊन टाक.*
*."इतक्या मागण्या पुरवताना जीव माझा जातो.*
*.भक्तांना खुश करेपर्यत खूप खूप दमतो".*
*."काय करू आता माझ्याने manage होत नाही.*
*.पूर्वीसारखी थोडक्यात माणसे खुशही होत नाहीत".*
*."immigration च्या requests ने system झालीये hang.*
*.तरीदेखील संपत नाही भक्तांची रांग".*
*."चार-आठ आणे देऊन काय काय मागतात.*
*.माझ्याकडच्या files नुसत्या वाढतच राहतात".*
*."माझं ऐक तू कर थोडं थोडं delegation.*
*.management च्या theory मध्ये मिळेल तुला solution".*
*."M.B.A. चे फंडे कधी शिकला नाहीस का रे.?.*
*.Delegation of Authority कधी ऐकलंच नाहीस का रे.?".*
*."असं कर बाप्पा एक Call Center टाक.*
*.तुझ्या साऱ्या दूतांना एक-एक region देऊन टाक".*
*."बसल्याजागी कामं होतील, तुझी धावपळ नको.*
*.परत जाऊन कुणाला, दमलो म्हणायला नको".*
*.माझ्या साऱ्या युक्त्यांनी बाप्पा खुश झाल.ा*
*."एक वर देतो बक्षीस, माग हवं ते म्हणाला".*
*."CEO ची position, Townhouse ची ownership.*
*.immigration देखील होईल झटपट, मग duel citizenship".*
*.मी हसलो उगाच,"म्हटलं खरंच देशील का सांग.?".*
*.अरे मागून तर बघ, थोडी देणार आहे टांग.?.*
*."पारिजातकाच्या सड्यामध्ये हरवलेलं अंगण हवं.*
*.सोडून जाता येणार नाही, असं एक तरी बंधन हवं".*
*."हवा आहे परत माणसातला हरवलेला भाव.*
*.प्रत्येकाच्यामनात थोडा मायेचा शिडकाव".*
*."देशील आणून मला माझी हरवलेली नाती.?.*
*.नेशील मला परत जिथे आहे माझी माती.?".*
*."इंग्रजाळलेल्या पोरांना थोडं संस्कृतीचं लेणं.*
*.आई-बापाचं कधीही न फिटणारं देणं.?".
*."कर्कश्श वाटला तरी हवा ढोल-ताशांचा गजर.*
@
*.भांडणारा असला तरी चालेल, पण हवा आहे शेजार".*
*."यंत्रवत होत चाललेल्या माणसाला थोडं आयुष्याचं भान.*
*.देशील का रे देवा, यातलं एक तरी दान.?".*
*."तथास्तु"म्हणाला नाही, बाप्पा नुसता सोंडेमागून हसला सारं हाताबाहेर गेलंय
पोरा,"सुखी रहा"म्हणाला. . . . .....

मुली !!

घरामध्ये जेव्हा मुलगी बोलते आणि बोलतच राहते तेव्हा घरातील प्रत्येक जण म्हणतो, "तोंड दुखत नाही का तुझं? किती बडबड, बडबड !"

आणि जेव्हा मुलगी शांत असते तेव्हा आई म्हणते, "बरी आहेस ना तू?"

वडील म्हणतात, "आज घरामध्ये एवढी शांतता का बरं?"

भाऊ म्हणतो, "रागावलीस का?"

आणि जेव्हा ती सासरी जाते, तेव्हा सगळे म्हणतात, "असं वाटतं घराची शोभाच गेली !"

""मुलगी म्हणजे घरातील खळाळतं अविरत संगीत !""

""मुलगी म्हणजे भावना, मोहकता, गोडवा आणि प्रामाणिकतेला समर्पित व्यक्ती !!""

""मुलींनी मुलगी असण्याचा व ज्यांना मुलगी आहे त्यांनी गर्व बाळगला पाहिजे !!!""

""तीचे अस्तित्व कधीच विसरता येणार नाही व तीची अनुपस्थिती बेचव जीवना सारखी असते !!!!!""

आपल्या जीवाभावाच्या  "
स्री" ला नक्की पाठवा ! मग नातं काही ही असो !!

 एक होता चिमणा व एक

होती चिमणी..

दोघात खूप

प्रेम होते..

एके

दिवशी चिमणी चिमण्याला म्हणाली.. तू

... मला सोडून,,उडून तर जाणार नाहीस

ना?...

...

तेंव्हा चिमणा म्हणाला मी जर उडून

गेलो तर तू मला पकडून घेशील...

चिमणी म्हणाली मी तुला त्यावेळी पकडू

तर

शकेल पण तुला मिळवू

नाही शकणार.. हे

ऐकुन चिमण्याचे डोळे भरून आले..

त्याने आपले पंख छाटून

टाकले..

आणि चिमणीला म्हणाला आता तर

ठीक आहे ना...?

आता आपण नेहमी सोबत राहू... ...... एके

दिवशी जोराचे वादळ

सुटले..

चिमण्याला पंख नसल्याने तो उडू

शकत

नव्हता.. चिमणी मात्र....

तो चिमणीला म्हणाला तू उडून जा..

चिमणीने

त्याला स्वताची काळजी घे असे

सांगून उडून गेली..

थोड्या वेळाने वादळ शमले... चिमणी परत आली..

पाहते तर चिमणा मरून

पडला होता..

बाजूच्या फांदीवर लिहिले होते..

प्रिये..

फक्त एकदा ..एकदाच जर तू मला म्हटले असते

कि मी तुला सोडून नाही जाऊ

शकत..

तर

कदाचित हे वादळहि माझे

काही बिघडवू शकले नसते... प्रेम हे असेच असते...

"जपुन टाक पाऊल...

इथे प्रत्येक वाट आपली नसते जपुन ठेव विश्वास...

इथे प्रत्येक माणुस आपला नसतो जपुन घे निर्णय...

इथे प्रत्येक पर्याय आपला नसतो जपुन ठेव आठवण...

इथे प्रत्येक क्षण सारखा नसतो जपता जपता एक कर..

जपुन ठेव मन कारण...

"तेच फक्त'आपलं'असतं".....

"नशा"
"महोब्बत "
का  हो
"शराब"
का हो ...- या -
"व्हाट्सप्प "
का  हो
" होश "
तीनो मे खो जाते  है
" फर्क "
सिर्फ इतना है की,
"शराब"
सुला देती  है  ..
"महोब्बत "
रुला  देती  है ,
- और -
"व्हाट्सप्प " यारो  की
याद दिला  देती  है  ..!

      समर्पित
सभी प्यारें  दोस्त के लिए ...   

शाळा.. आणि पावसाळा.

शाळा.. आणि पावसाळा..दोघ आसपास एकत्रच सुरू व्हायचे..

नविन रेनकोट, रंगीत छत्री घेऊन शाळेत जाताना कितीही हुशार असले, तरी साले सगळेच मित्र वेडे वाटायचे..

रस्त्यावरच पाण्याच डबकं मस्ती करायचा एक बहाणाच वाटायचा..

गमबूटचा उपयोग चालण्यासाठी कमी, पाणी भरून मस्ती करण्यासाठी जास्त व्हायचा.. लहानपणीची शाळा, पावसाळा खुप छान होतं..

आता सगळे मोठे झाले, दुनियादारीचा पावसात पाण्याच्या पावसातली मैत्री वाहुन गेली..

पण पाऊस अजून पडतो आहे, फक्त माझा प्रत्येक मित्र एकटा भिजतो आहे.

मी काय विसरलो???

मी काय विसरलो???
.
.
.
घरात टी वी आला, मी वाचन विसरलो।
दारात गाडी आली, मी चालणे विसरलो|
हातात मोबाईल आला, मी पञलेखन विसरलो!
कॅलक्युलेटर वापरामुळे, पाढेच म्हणणे विसरलो।
ए सी च्या संगतीने, झाडाखालचा गारवा विसरलो।
शहरात राहीले मुळे, मातीचा वासच विसरलो।
बँकखाती संभाळताना, पैशाची किंमत विसरलो।
बिभत्स चित्रामुळे, सौंदर्य पहाणे विसरलो।
कृत्रिम सेंटच्या वासाने, फ़ुलांचा सुगंध विसरलो।
फ़ास्ट फ़ूडच्या जमान्यात, तृप्तीची ढेकर विसरलो।
स्वार्थी नाती जपल्यामुळे, खरे प्रेम करणे विसरलो।
क्षणीक सुखाचे लोभात, सत्कर्मातला आनंद विसरलो।
माझीच तुमडी भरताना, दुस-यांचा विचार करणे विसरलो।
सतत धावत असताना, क्षणभर थांबणं विसरलो।
WhatsApp आल्यापासून, सुखाने झोपणेही विसरलो।

गणिताच्या तासाला फेसबुक ओपन केलं....

गणिताच्या तासाला फेसबुक ओपन केलं....!
मास्तरनी कमेँट केली - वर्गाच्या बाहेर जा..
मुख्याध्यापकानीमास्तरची कमेँट लाईक केली...
मम्मीनी कमेँट केली - कॉलेजला गेला नसशीलतर भाजी घेऊन ये..
पप्पानी कमेँट केली - तुझ्या लाडाचे परिणाम...
मिञांनी कमेँट केली - ओय कँन्टीन मध्ये येकालची पोरगी आजपण आलीये...
गर्ल फ्रेँडनी कमेँट केली - धोकेबाजमला बोलला आजी सिरीयस आहे म्हणुनदवाखान्यात आहे...
आजीने कमेँट केली.............
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
मुङदा बसवला तुजा, घरी ये नालायका मी अजुन जीवंत आहे.